Dyrektywy UE RoHS i WEEE

Od 1.07.2006 r. wdrożenie dyrektyw RoHS i WEEE doprowadzi do znacznych zmian w świecie produktów elektronicznych. Tutaj znajdują się informacje, które ułatwią stawianie pierwszych kroków w "produkcji bezołowiowej".

Co kryje się za WEEE i RoHS?

WEEE (dyrektywa UE 2002/96/EC):

Waste from Electrical and Electronic Equipment jest dyrektywą dotyczącą wykorzystania odpadów sprzętu elektrycznego i elektronicznego => dyrektywa dotycząca recyklingu złomu elektrycznego i elektronicznego

RoHS (dyrektywa UE 2002/95/EC):

Restriction of the use of certain Hazardous Substances jest dyrektywą dotyczącą ograniczania stosowania niektórych substancji niebezpiecznych w urządzeniach elektrycznych i elektronicznych.. Dyrektywy te ustalają zakazy i wartości graniczne dla poszczególnych substancji, zagrażających ludziom i środowisku => dyrektywa dotycząca substancji zakazanych

Obie dyrektywy stanowią obowiązujące prawo w UE od 13 lutego 2003 r. i muszą być wprowadzone przez państwa członkowskie do prawa krajowego.

Ważniejsze paragrafy i wyłączenia:

Artykuł 4 / Zapobieganie

Państwa Członkowskie zapewnią, że począwszy od 1 lipca 2006 r., nowe wyposażenie elektryczne i elektroniczne wprowadzane na rynek nie będzie zawierać ołowiu, rtęci, kadmu, sześciowartościowego chromu, polibromowanych bifenyli (PBB) ani polibromowanych difenyloeterów (PBDE). Ponieważ obecny stan wiedzy uniemożliwia osiągnięcie w niektórych dziedzinach zerowej zawartości niebezpiecznych substancji i ponieważ nie można dopuścić, aby systemy bezpieczeństwa zawiodły, obecnie dozwolone są jeszcze pewne odstępstwa.

Wyłączenia

• Ołów w szkle lamp oscyloskopowych, komponentach elektronicznych i lampach fluorescencyjnych
• Ołów jako pierwiastek stopowy w stali zawierającej wagowo do 0,35% ołowiu, stopach aluminium zawierających wagowo do 0,4% ołowiu i jako stop miedzi o zawartości do 4% ołowiu wagowo. Ołów w wysokotopliwych stopach lutowniczych wysokotemperaturowych (np. stopy lutownicze cynowo-ołowiowe zawierające ponad 85 % ołowiu)
• Ołów w stopach lutowniczych dla serwerów, systemów pamięci oraz macierzy dyskowych (wyłączenie przyznane do roku 2010)
• Ołów w stopach lutowniczych dla wyposażenia infrastruktury sieciowej w obszarze zastosowań telekomunikacyjnych
• Ołów w elektronicznych częściach ceramicznych(np. urządzenia piezoelektroniczne)

Celem tych wyłączeń nie jest ochrona istnienia jakiejś szczególnej technologii lub sektora gospodarki, ale zmniejszenie zagrożeń związanych ze zmianą, w której wypróbowane i sprawdzone procesy zastępowane są technologiami nowszymi, nie stosowanymi od tak dawna. Pod tym względem szczególnie ważny jest artykuł 5.

Artykuł 5 / Dostosowanie do postępu naukowego i technicznego

1a) Ustalanie - w razie konieczności - maksymalnych wartości stężenia, w granicach których obecność substancji określonych w artykule 4(1) w poszczególnych materiałach i komponentach wyposażenia elektrycznego i elektronicznego będzie tolerowana.

1b) Wyłączenie materiałów i komponentów wyposażenia elektrycznego i elektronicznego z Artykułu 4(1), jeżeli ich zastąpienie jest:

• Z punktu widzenia technicznego lub naukowego niewykonalna
• Wpływa negatywnie na środowisko i zdrowie ludzi
• Lub zagraża bezpieczeństwu użytkowników

1c) Dokonywanie kontroli każdego dopuszczonego odstępstwa zawartego w Aneksie przynajmniej co 4 lata.

Za wprowadzenie dyrektywy do prawa krajowego odpowiadają poszczególne państwa członkowskie UE. Data określona w dyrektywie RoHS (01.07.2006 r.) jest wiążąca dla wszystkich zainteresowanych państw. Państwa członkowskie odpowiadają za tekst końcowy, prawa, przepisy krajowe i administracyjne, ale objęte muszą być zawsze poniższe uregulowania i definicje.

Definicja producenta wg ustawy:

Producentem według ustawy jest każdy, kto niezależnie od metody sprzedaży w ramach działalności gospodarczej:

• Produkuje lub sprzedaje wyposażenie elektryczne i elektroniczne pod własną marką i wprowadza na rynek po raz pierwszy w obszarze terytorium objętego ustawą.
• Dokonuje odsprzedaży pod swoją marką wyposażenia produkowanego przez innych dostawców na terytorium objętym ustawą (odsprzedający nie jest uważany za ‘producenta’, jeżeli nazwa producenta jest pokazana na wyposażeniu, jak to określono w podpunkcie (1)); lub
• Importuje lub eksportuje wyposażenie elektryczne i elektroniczne po raz pierwszy na terytorium objęte ustawą i wprowadza je na rynek lub eksportuje je do innego kraju członkowskiego Unii Europejskiej i zaraz przekazuje je odbiorcy końcowemu.

Ponieważ w wyżej wymienionych grupach wyrobów również nie będzie technicznie możliwe osiągnięcie zerowej zawartości substancji niebezpiecznych, obecnie dyskutowane są dopuszczalne maksymalne poziomy w ściśle określonych jednostkach.

Wartości graniczne i materiały jednorodne:
TAC (= Technical Adaption Committee) - Komisja ds. technicznych UE dyskutuje obecnie nad następującymi wartościami granicznymi i terminem 'materiał jednorodny':

Wartości graniczne:

• 0,1% wagowo ołowiu, rtęci, sześciowartościowego chromu, polibromowanego dwufenylu (PBB), polibromowanego dwufenylu (PBDE)
• 0,01% wagowo kadmu

Materiał jednorodny:
Termin "materiał jednorodny" rozumie się jako "Uniform Composition Throughout", czyli "jednakowy skład w całej masie".

Pod pojęciem "rozłączalny mechanicznie" ("mechanically disjointed") rozumie się, że materiały zasadniczo mogą być rozdzielane za pomocą działań mechanicznych takich jak cięcie, kruszenie, odkręcanie, rozdrabnianie grube lub rozcieranie.

W tym samym czasie niektóre państwa członkowskie UE domagają się instrukcji obejmującej wartości graniczne i ich odniesienie do produktu lub jego części.

Przykłady "materiału jednorodnego" wg wersji TAC

Obudowa z tworzywa sztucznego jest "materiałem jednorodnym", jeśli składa się z jednego rodzaju tworzywa sztucznego, nie mającego innego pokrycia i nie zawierającego żadnych innych (dodanych) materiałów wewnątrz lub na zewnątrz. Do obudowy w tym wypadku wg RoHS stosowałaby się wartość graniczna Pb w wysokości 0,1%.

Kabel elektryczny zawierający przewody przykryte tworzywem sztucznym jest przykładem "materiału niejednorodnego", ponieważ oba materiały można rozdzielić mechanicznie. Wartości graniczne w RoHS stosowałyby się w tym wypadku do każdego komponentu.

Element półprzewodnikowy zawiera wiele jednorodnych materiałów takich jak tworzywo sztuczne dla obudowy, cynowa powłoka na ramce wyprowadzeniowej, stop ołowiowy ramki wyprowadzeniowej i złote przewody łączenia.

ElektroG
, Niemcy, jest przeniesieniem do prawa krajowego w postaci ustawy o wyposażeniu elektrycznym i elektronicznym. Ustawa ElektroG łączy treść WEEE i RoHS, a następnie opisuje proces wprowadzania produktu na rynek, odzyskiwania materiału na koniec okresu jego użytkowania i likwidację wyposażenia elektrycznego i elektrycznego w sposób przyjazny dla środowiska. Ustawa obowiązuje od marca 2005 roku i należy ją teraz wdrażać w odpowiednich strukturach organizacyjnych i funkcjonalnych.

Informacje na temat ElektroG można znaleźć na stronie internetowej Ministerstwa Federalnego ds. środowiska, ochrony przyrody i bezpieczeństwa jądrowego:

Dalsze informacje i usługi dotyczące tego artykułu

• Modyfikacje wyrobu i procesu technologicznego zgodnie z RoHS i WEEE
• Oznaczenie produktów i zwrot